the people

This category contains 5 posts

Μας τά’λεγαν: ο Κηλαηδόνης το 1975 για τις ιδιωτικοποιήσεις

Ή ο Νεγρεπόντης (στίχοι) ήτανε προφήτης. Ή η ιστορία επαναλαμβάνεται τραγικά προβλέψιμα. ‘Η οι κυβερνώντες δεν ακούνε Κηλαηδόνη. ‘Η η συλλογική μνήμη έχει πάψει να θυμάται. Ενδιαφέρον είναι πάντως πώς τόσα και τόσα τραγούδια, κείμενα, αναλύσεις από το πρόσφατο παρελθόν είναι σα να μή γράφτηκαν και να μην ακούστηκαν ποτέ. Οι συμβάσεις – 1975 Στίχοι: … Continue reading

Mapping Racism: an historical record

‘The City at a Time of Crisis’ project has produced a map charting all racist attacks that have taken place in Greece since late 2009. The map is an excellent visual interactive historical record, that contextualises brilliantly  the rise of violent racism in the last years. Although the project’s focus is Athens the map covers … Continue reading

Κλειστοί Δρόμοι, Απαγορευμένες Πόλεις και η Απο-Δημοκρατικοποίηση του Δημόσιου Χώρου: Πώς, Πότε και Γιατί

Απαγορεύσεις διαδηλώσεων, κλειστοί σταθμοί του μετρό, αποκλεισμένες  λεωφόροι, άδειες πλατείες σε αστυνομικό κλοιό, ειναι πλέον μιά σύνηθης εικόνα από τις πόλεις της ελληνικής κρίσης. Στην άκρη των δημοσιογραφικών εικόμνων, πέρα από τα μπλόκα, ίσα ίσα που διακρίνονται λίγοι απτόητοι διαδηλωτές, στριμωγμένοι όπου κανείς δεν υπάρχει να τους ακούσει ή να τους δεί. Αυτή είναι η … Continue reading

Demonstrations – Timeline

The people in Greece have taken repeatedly to the streets to demonstrate against the austerity policies and the government. After the first couple of years increasingly forceful police suppression, divisions about aims and methods, and sheer physical exhaustion brought a gradual decline in numbers and intensity. Still, demonstrations keep on happening almost on a daily … Continue reading

Blocking Democracy Out of the Public Space

Forbidding access to public spaces in moments of political significance is a tactic used with increased frequency by the Greek government. Dissent is thus becoming ever more difficult to be expressed in public, while parliamentary politics and people’s politics hardly ever cross paths.